വെളുപ്പിന് അഞ്ചുമണിക്ക് കോട്ടയത്തുന്ന് തൊടുപുഴയ്ക്കൊരു ബസുണ്ടെന്ന് രാത്രീല് എന്ക്വയറീലിരുന്ന ചേട്ടന് ഉറപ്പു പറഞ്ഞിരുന്നതാണ്.അതും വിശ്വസിച്ച് കൃത്യസമയത്തു തന്നെ സ്റ്റാന്ഡിലെത്തീപ്പോഴെക്കും തൊടുപുഴവണ്ടി അതിന്റെ പാട്ടിനു പോയിരുന്നു.KSRTC-നെ നന്നാക്കും നന്നാക്കും എന്നു ഗതാഗതമന്ത്രി പറഞ്ഞപ്പോള് ഞാനിത്രയ്ക്ക് പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. സാധാരണ സമയത്തിനും പത്തു മിനിറ്റ് മുന്പേ ബസ്സു പോവുക എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാല് അതിത്തിരി ഓവറായിട്ട് നന്നായിപ്പോയില്ലേ!!എന്തായാലും പോയതു പോയി.'ഇനിയെന്തു ചെയ്യുംന്ന് എന്ക്വയറി' ചേട്ടനോടു ചോദിച്ചപ്പോള് പോയി പാലാ ബസ്സില് കയറിക്കോളാന് പറഞ്ഞു. അവിടുന് തൊടുപുഴയ്ക്കു ബസ്സ് കിട്ടുമത്രെ.. പാലായെങ്കില് പാല. എനിക്കേതെങ്കിലുമൊരു ബസ്സില് കേറിക്കൂടണമെന്നേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. എന്നിട്ടു വേണമല്ലോ ഇടയ്ക്കു വച്ചു മുറിഞ്ഞു പോയ ഉറക്കം തുടരാന്..
ബസൊക്കെ പുറപ്പെട്ട് കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഞാന് പള്ളിയുറക്കത്തില് നിന്നും എഴുന്നേറ്റത്.പുറത്തു നല്ല മഞ്ഞ്.അതു കണ്ടപ്പോള് ഡെല്ഹിയിലെ തണുപ്പുകാലം ഓര്മ്മ വന്നു. പിന്നെ കുറേസമയം ഞ്ഞങ്ങള് രണ്ടു പേരും ഗതകാലസ്മരണകള് അയവിറക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.. ഇത്തിരൂടെ കഴിഞ്ഞപ്പോള് മഞ്ഞൊക്കെ പോയി നന്നായി വെളിച്ചം വരാന് തുടങ്ങി. പോകുന്ന വഴിക്കൊക്കെ ഇഷ്ടം പോലെ കള്ളുഷാപ്പുകള്..ഓരോ ഷാപ്പിനും മുന്പിലുള്ള ബോര്ഡില് 'കള്ള്,കപ്പ,കരിമീന്,കൊഞ്ച്...'എന്നൊക്കെ നല്ല ഭംഗിയായി എഴുതിവച്ചിട്ടുണ്ട്.പതുക്കെ പതുക്കെ ബോര്ഡിലെ വാക്കുകളൊക്കെ മാറി "കള്ള്,കപ്പ,പന്നി,പോത്ത്..'എന്നൊക്കെയാകാന് തുടങ്ങി. അതെ..ഞങ്ങള് പാലായിലെത്താന് പോവുകയാണ്..
"അപ്പോ ഇതാണ് കെ.എം മാണീടെ സ്വന്തം പാലാ" ഞാന് ബസ്സില് നിന്നിറങ്ങി ചുറ്റുമൊന്നു നോക്കികൊണ്ടു പറഞ്ഞു..
" അതെ..അതെ.. ഇപ്പം വയറു നിറച്ചും കണ്ടോ. തരം കിട്ടിയാല് മാണിയങ്കിള് ഇതിനെ ചിലപ്പോള് ഒരു രാജ്യമായി തന്നെ പ്രഖ്യാപിച്ചേക്കും.പിന്നെ ഇങ്ങോട്ടു വരാന് പാസ്പോര്ട്ടും വിസയുമൊക്കെ വേണ്ടി വരില്ലേ" കൂട്ടുകാരി കൂട്ടിച്ചേര്ത്തു.
ഞങ്ങളുടെ പാദസ്പര്ശം കൊണ്ടു ധന്യമാകാന് ഭാഗ്യം സിദ്ധിച്ച അടുത്ത സ്ഥലം തൊടുപുഴയായിരുന്നു.അവിടിറങ്ങി ഒരു ഹോട്ടലില് നിന്ന് നൂല്പ്പുട്ടും കടലക്കറീം കഴിച്ചു. ഇനി അടുത്തത് വഴി ചോദിക്കല് യജ്നമാണ്. ഒരു ഓട്ടോചേട്ടന് ഞങ്ങളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ട്.അങ്ങോട്ടു തന്നെ ചെന്നു..
"ചേട്ടാ അണക്കെട്ട്` ഇവിടുന്നെത്ര ദൂരമുണ്ട്?"
"ഇവിടുന്നങ്ങോട്ട് കുറ അണക്കെട്ടുകളുണ്ടല്ലോ..കുറച്ചങ്ങോട്ടു പോയാല് കുളമാവ് അണക്കെട്ട്..പിന്നെ ചെറുതോണി..ഇടുക്കി..പിന്നേം അങ്ങോട്ടു പോയാല് മുല്ലപ്പെരിയാര്..."
"അയ്യോ അത്രേമങ്ങാട്ടു പോകണ്ട.ഞങ്ങള്ക്ക് ഇടുക്കി വരെ പോയാല് മതി"
"ഓട്ടോയ്ക്കോ!!" ചേട്ടന് നന്നായിട്ടൊന്നു ഞെട്ടി.
"അല്ലല്ല.. ബസ്സിന്..ഏതു ബസ്സിനാ കയറേണ്ടത് എവിടെയാ ഇറങ്ങേണ്ടത് എന്നൊക്കെ അറിയാമോ?"
"ദാ ആ സ്റ്റാന്ഡില് പോയാല് അങ്ങോട്ടേയ്ക്ക് ഇഷ്ടം പോലെ ബസ്സു കിട്ടും" ചേട്ടന് ആശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു.
ബസ്സ്റ്റാന്ഡില് ഒരു കൂട്ടം കിളി-കണ്ടക്ടര്-ഡ്രൈവര് ചേട്ടന്മാര് അന്താരാഷ്ട്രകാര്യങ്ങളെ പറ്റി ചര്ച്ചചെയ്തുകൊണ്ടു നില്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ഞങ്ങള് നേരെ അങ്ങോട്ടു ചെന്ന് വളരെ സിംപിളായി തന്നെ കാര്യമവതരിപ്പിച്ചു...
"അണക്കെട്ടു കാണാനുള്ള പാസ്സ് കൊടുക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്കുള്ള ബസ് ഏതാ?"
ഇവിടെ പെണ്കുട്ടികള്ക്കായി ഒരു ഉപദേശം: പുരുഷപ്രജകള് ചെവിപൊത്തിപ്പിടിയ്ക്കാന് അഭ്യര്ത്ഥിക്കുന്നു)ഇങ്ങനെ ബസിന്റെയോ വഴീടെയോ ഒക്കെ കാര്യത്തില് നിങ്ങള്ക്ക് സംശയമുണ്ടെന്നിരിക്കട്ടെ. സംശയം തീര്ക്കാനായി ചുറ്റും നോക്കിയപ്പോള് അവിടെ മാടപ്രാവിന്റെ ആങ്ങളയെ പോലെ നിഷ്കളങ്കനും മര്യാദരാമനുമായ ഒരു ചേട്ടന് ഒറ്റയ്ക്കു നില്ക്കുന്നു. അപ്പുറത്തു മാറി നിങ്ങളെ കമന്റടിക്കാന് റെഡിയായി നില്ക്കുന്ന ഒരു കൂട്ടം ഞരമ്പുരോഗികളും(?).നിങ്ങള് ആരോടു വഴി ചോദിക്കും??അനുഭവത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തില് പറയുകയാണ് ആ കമന്റടികൂട്ടത്തോടു തന്നെ വഴി ചോദിക്കണം. ആദ്യത്തെ മാടപ്രാവു ചേട്ടന് ഒരുപക്ഷെ നിങ്ങള്ക്കു വഴി പറഞ്ഞു തന്നേക്കാം. പക്ഷെ രണ്ടാമത്തെ കൂട്ടരുണ്ടല്ലോ,ഇത്തിരൂടെ കടന്ന് നിങ്ങ്നള്ക്ക് പോകേണ്ട സഥലത്തു കൊണ്ടുചെന്നാക്കാനും തയ്യാറാകും.ഇതിനു പിന്നിലെ മനശാസ്ത്രമെന്താണെന്നറിയില്ല. നേരെ ചെന്ന് എന്തെങ്കിലും സഹായം ചോദിച്ചാല് ഇത്രേം ആത്മാര്ഥമായി ഹെല്പ് ചെയ്യുന്ന വേറൊരു കൂട്ടരില്ലെന്നാണ് എന്റെ അനുഭവം)
അപ്പോ ഉപദേശം കഴിഞ്ഞു. നമ്മക്ക് തൊടുപുഴ ബസ്സ്റ്റാന്ഡിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു വരാം. മേല്പ്പറഞ്ഞ തിയറി അനുസരിച്ച് ഞങ്ങള്ക്ക് സുരക്ഷിതമായ യാത്ര ഉറപ്പു വരുത്തുക എന്നുള്ള ഉത്തരവാദിത്വം ഡ്രൈവര്-കണ്ടക്ടര്-കിളി-കൂട്ടം ഏറ്റെടുത്തു.ചെറുതോണിയിലാണ് പാസ്സ് കിട്ടുന്നതെന്നും അവിടെ ബസ് ഇറങ്ങിയാല് പിന്നെയും കുറച്ചു ദൂരം കൂടി പോകാനുണ്ടെന്നൊക്കെയുള്ള വിവരങ്ങള് തരിക മാത്രമല്ല, അവര് മനസ്സു കൊണ്ട് ഓരോ ബസിന്റെയും സ്പീഡ് കാല്ക്കുലേറ്റ് ചെയ്ത് ഏറ്റവും പെട്ടെന്ന് ചെറുതോണിയില് എത്താന് സാധ്യതയുള്ള ഒരു ബസില് ഞങ്ങളെ കേറ്റിയിരുത്തി.കറക്ടായ സ്റ്റോപ്പില് ഞങ്ങളെ ഇറക്കിവിടാനുള്ള ചുമതല ആ ബസ്സിലെ കണ്ടക്ടര് സ്വമേധയാ ഏറ്റെടുക്കുകയും ചെയ്തു.'കുറെ ദൂരമുണ്ട്..ഭക്ഷണമൊക്കെ കഴിച്ചിട്ടു ബസ്സില് കേറിയാല് മതി കേട്ടോ' എന്നൊരു ഉപദേശവും ഇതിനിടയ്ക്ക് ഫ്രീയായി കിട്ടി. അവരുടെ നല്ല മനസ്സിന് നന്ദി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞങ്ങള് തൊടുപുഴയോട് വിടപറഞ്ഞു.
നല്ല ഭംഗിയുള്ള സ്ഥലത്തൂടെയാണ് യാത്ര.കുറെയങ്ങെത്തിയപ്പോള് കുളമാവ് ഡാം കണ്ടു. സത്യം പറഞ്ഞല് അതു കണ്ടിട്ട് എനിക്കൊരു വികാരോം തോന്നീല്ല. ഒരു സൈഡില് മാത്രം വെള്ളമുള്ള ഒരു പാലം- അത്ര മാത്രം. 'ഇതു കണ്ട് നിരാശപ്പെടാന് വരട്ടെ..ഇടുക്കിയാണല്ലോ ഞങ്ങള്ടെ ലക്ഷ്യം' എന്നും പറഞ്ഞ് ഞാന് സ്വയം ആശ്വസിച്ചു.
ചെറുതോണിയില് അണക്കെട്ടിലെക്കു പോകാനുള്ള റോഡിന്റെ അടുത്തു തന്നെ ബസ് നിര്ത്തിതന്നു. അവിടെയിറങ്ങി ചുറ്റും നോക്കീട്ടും ഡാമിന്റെ പൊടി പോലും കാണാനില്ല. റോഡിലൂടെ ഒന്നര കിലോമീറ്റര് പോയാല് ഡാമിലെത്തുമെന്ന് ഒരോട്ടോക്കാരന് അറിയിച്ചപ്പോള് ഞങ്ങള്ക്കു സമാധാനമായി.അപ്പോള് സ്ഥലമൊക്കെ കറക്ടാണ്. നാടു കാണാന് വന്നതല്ലേ; കണ്ടു തന്നെ പോകാമെന്നു കരുതി ആ ഒന്നര കിലോമീറ്റര് ദൂരം നടന്നു പോവാന് തന്നെ തീരുമാനിച്ചു. ഇടയ്ക്കെങ്ങാനും മടുത്തൂന്നു തോന്നിയാല് അപ്പോള് ഓട്ടോ പിടിച്ചാല് മതിയല്ലോ.നടന്നുടങ്ങി ഇത്തിരിയങ്ങു ചെന്നപ്പോഴാണ് അബദ്ധം മനസ്സിലായത്. ആ റോഡ് ഒരൊന്നൊന്നര കേറ്റമാണ്..പകുതി കയറിയപ്പോഴെക്കും ഞങ്ങള് തളര്ന്നു തുടങ്ങി. ഓട്ടോ പോയിട്ട് ഒരുന്തുവണ്ടി പോലും ആ വഴിയ്ക്കു വരുന്നില്ല. കുറച്ചും നടന്നും പിന്നെ കുറച്ച് ഇരുന്നുമൊക്കെ ഞങ്ങള് യാത്ര തുടര്ന്നു.കുറച്ചങ്ങോട്ടെത്തീപ്പോ ദൂരെ ഡാം കാണാന് തുടങ്ങി.എന്തോ ഒരു സ്പെല്ലിംഗ് മിസ്റ്റേക്ക്..കേട്ടതും വായിച്ചതും ഒക്കെ അനുസരിച്ചാണെങ്കില് ഇടുക്കി അണക്കെട്ടു വളഞ്ഞാണിരിക്കുന്നത്.ഈ ഡാമാണെങ്കിലോ സ്കെയില് വെച്ചു വരച്ച പോലെ നേര്രേഖയും!!
"എന്റെ ദൈവമേ ഇതു വേറേതോ ഡാമാണെന്നു തോന്നുന്നു" ഞാന് എന്റെ കണ്ടുപിടിത്തമൊക്കെ വിവരിച്ച് ഞെട്ടല് കൂട്ടുകാരിയിലേക്കും കൂടി പകര്ന്നു കൊടുത്തു.
"നമ്മളെന്തു മന്ദബുദ്ധികളാ..വഴി ചോദിച്ചവരോടൊക്കെ 'വെറും അണക്കെട്ട്' എന്നല്ലേ നമ്മള് പറഞ്ഞുള്ളൂ.ഇടുക്കു അണക്കെട്ട് എന്ന് പ്രത്യേകം പറയാണ്മായിരുന്നു "
"അതിനീ നാടു മുഴുവന് അണകെട്ടുകളാണെന്ന് നമ്മളെങ്ങനെ അറിയാനാ.." എന്റെ തളര്ച്ച ഇരട്ടിയായി.
ഡാം തുടങ്ങുന്ന അവിടെ തന്നെ ഒരു ടെന്റൊക്കെ കെട്ടി കുറച്ചു ചേട്ടന്മാര് ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുനു.ടിക്കറ്റ് കൗണ്ടറാണു പോലും.
"ഇതാണോ ഇടുക്കി അണക്കെട്ട്?" ഞാന് വെല്യ പ്രതീക്ഷയൊന്നുമില്ലാതെ ചോദിച്ചു.
"ഏയ് ഇതു ചെറുതോണി അണക്കെട്ട്" ചേട്ടന് വളരെ കൂളായി പറഞ്ഞു.
എനിക്കു ജീവിതം മതിയായ പോലെ തോന്നി. ഇത്രേം കഷ്ടപ്പെട്ട് ഇവിടെ എത്തീപ്പോ ഇങ്ങനൊരു ചതി തീരെ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. ഇനീപ്പം ഇടുക്കിയിലേക്കൊന്നും പോകാനുള്ള എനര്ജിയില്ല. എന്തിന് , തിരിച്ച് ബസ് കിട്ടുന്ന റോഡ് വരെയെത്തണമെങ്കില് പോലും വല്ല ഓട്ടോയും കിട്ടിയാലേ രക്ഷയുള്ളൂ.എന്നാല് പിന്നെ ഈ അണക്കെട്ടു കണ്ടിട്ട് തിരിച്ചു പോയേക്കാംന്നു വെച്ചാല്, ഒരു മാതിരി ആനയെ കാണാന് വന്നിട്ട് കുഴിയാനയെ കണ്ട പോലെയാകും ഞങ്ങള്ടെ അവസ്ഥ.
"അപ്പോ ഈ ഇടുക്കി ഡാമിലേക്കു പോകാന് എവിടാരുന്നു ഇറങ്ങേണ്ടിയിരുന്നതു" അങ്ങേയറ്റത്തെ നിരാശയോടെ കൂട്ടുകാരി ചോദിച്ചു.
"ഇവിടെ തന്നെ.അല്ലാതെവിടെ!!" ചേട്ടനും ആകെ ഒരു അന്ധാളിപ്പ്
"അയ്യോ അതെങ്ങനെ??" ഞങ്ങള് രണ്ടു പേരും ഒരുമിച്ചു ചോദിച്ചു.
"ഇതു ചെറുതോണി ഡാം..ആ ഡാം കഴിഞ്ഞ് ദാ ആ മല ചുറ്റി അപ്പുറത്തെത്തിയാല് ഇടുക്കി ഡാം"
സന്തോഷം കാരണമാണെന്നു തോന്നുന്നു എന്റെ തളര്ച്ചയും ക്ഷീണവുമൊക്കെ ഒറ്റ സെക്കന്റു കൊണ്ട് ആവിയായിപ്പോയി.ഫോണും ക്യാമറയുമൊക്കെ അവിടെ ഏല്പ്പിച്ച് (അതൊന്നും കൂടെക്കൊണ്ടു പോകാന് സമ്മതിക്കില്ല.അതുകൊണ്ട് ഈ പോസ്റ്റില് ഫോട്ടോയുമില്ല) ഞങ്ങള് ഡാമിലെത്തി. അവിടെ നല്ല ചെക്കിംഗ്.. എന്നു വച്ചാല് ശരിക്കും ആത്മാര്ഥമായി തന്നെ പരിശോധിക്കുന്നുണ്ട്. തീവ്രവാദികളൊന്നുമല്ലാന്ന് അവരെ ബോധ്യപ്പെടുത്തിയ ശേഷം ഞങ്ങള് ചെറുതോണി ഡാമിലെക്കു വലതുകാല് വച്ചു കേറി.
കൊള്ളാം നല്ല രസമുണ്ട്.നല്ല വീതിയുള്ള ഒരു പാലത്തിലൂടെ നടക്കുന്നതു പോലെ. ടൂറിസ്റ്റുകള്ടെ തള്ളിക്കയറ്റമൊന്നുമില്ല.വളരെ കുറച്ചാള്ക്കാരേ ഉള്ളൂ.ഓരു സൈഡില് നിറയെ വെള്ളം. മറ്റേ സൈഡില് വലിയൊരു താഴ്ച.ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് മലകള്..നല്ല സീനറി. ഹൊ ഇതിത്രയ്ക്കു ഭംഗിയാണെങ്കില് സാക്ഷാല് ഇടുക്കി ഡാം എങ്ങനെയായിരിക്കും!!ഞങ്ങള് ചെറുതോണി ഡാം ക്രോസ് ചെയ്തു മലയിലെത്തി. മലയുടെ ഏതാണ്ടു പകുതി ഉയരത്തിലാണ് ഡാം. ഡാമിന്റെ തുടര്ച്ച പോലെ മലയെ ചുറ്റി ഒരു റോഡുണ്ട്. അതിന്റെ ഒരു സൈഡില് കമ്പിവേലി കെട്ടീട്ടുണ്ട് . മറ്റേസൈഡില് ഒരു വെല്യ പാറ പോലെ മല ഇങ്ങനെ നീണ്ടു നിവര്ന്നു നില്ക്കുന്നു.ദൂരേന്നു കണ്ടപ്പോള് ഒരു കുഞ്ഞു മലയാണെന്നാണ് തോന്നിയിരുന്നതു. പക്ഷെ അതു ചുറ്റാന് തുടങ്ങീപ്പഴല്ലേ..നമ്മടെ പാഞ്ചാലീടെ സാരി പോലെ അങ്ങു നീളം.. നടന്നിട്ടും നടന്നിട്ടും മല ചുറ്റിക്കഴിയുന്നില്ല. നല്ല വിജനമായ വഴിയും.കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള് ബോറടിയ്ക്കാന് തുടങ്ങി. കാഴ്ച കാണുന്നതൊക്കെ ഉപേക്ഷിച്ച് ഞങ്ങള് ഏറ്റവും വലിയ ടൈംപാസ്സായ 'കത്തിവെയ്ക്കല് പരിപാടി' തുടങ്ങി.ഏതാണ്ട് ഒന്നര വര്ഷത്തിനു ശേഷമാണ് ഞങ്ങള് തമ്മില് കാണുന്നതു. അത്രേം കാലത്തെ കാര്യങ്ങളു മുഴുവന് പറഞ്ഞുതീര്ക്കാനുണ്ടല്ലോ..അങ്ങനെ സംസാരിച്ചു സംസാരിച്ച് ഏതാണ്ട് ഒരു മണിക്കൂറോളം നടന്നു കഴിഞ്ഞപ്പഴതാ വേറൊരു മല മുന്പില്!! "ദൈവമേ ഇനി ഇതും കൂടി ചുറ്റേണ്ടിവരുമോ?" എന്നും പറഞ്ഞ് തലേല് കൈ വച്ചു പോയി..പക്ഷെ വേണ്ടിവന്നില്ല. ആ മലയിലൂടെ ഒരു തുരങ്കമുണ്ടായിരുന്നു. അതിലൂടെ മിനിറ്റുകള് കൊണ്ട് ആ മല കടന്നു കിട്ടി.പിന്നെം കുറച്ചു ദൂരം കൂടി നടന്നപ്പോള് ഒരു ഗേറ്റ് കണ്ടു. "ഹൊ അവസാനം എത്തിപ്പെട്ടു. അണക്കെട്ടിലേക്കു കയറാനുള്ള ഗേറ്റ്".ഞങ്ങള് വര്ത്തമാനമൊക്കെ നിര്ത്തി ഡാം കാണാന് വേണ്ടി മനസ്സിനെ തയ്യാറാക്കിനിര്ത്തി..
ഗേറ്റില് നില്ക്കുന്ന ചേട്ടന് ചോദിച്ചപ്പോള് പാസ്സെടുത്ത് കൊടുത്തു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ടും അങ്ങേര്ക്കത് തിരിച്ചു തരാന് ഒരുദ്ദേശ്യവുമില്ലാത്തതു പോലെ.
"അതേയ്.. ആ പാസ്സ് കിട്ടിയാല് ഞങ്ങള്ക്കങ്ങ് പോകാമായിരുന്നു" അവസാനം ഞാന് ചോദിച്ചു
"പാസ്സോ!! ഏന്തിന്..??"
"അപ്പോ ഇനിയങ്ങോട്ട് ആരും പാസ്സ് ചോദിക്കില്ലേ??"
"ഇനിയെങ്ങോട്ട്!! നിങ്ങള് ഡാമിന്റെ പുറത്തെത്തി "ചേട്ടന് അറിയിച്ചു.
"അയ്യോ അപ്പോ ഇടുക്കി അണക്കെട്ടെവിടെ!!!" ഞങ്ങള് വായും പൊളിച്ചു നിന്നു പോയി.
"അതു വഴിയല്ലേ നിങ്ങളിങ്ങു വന്നത്!!"
ഞങ്ങള്ക്കൊന്നും മനസ്സിലായില്ല. ഇത്രേം വലിയ അണക്കെട്ട്" ഞങ്ങള് കാണാതിരുന്നതെങ്ങനെ!!
"സത്യമായും ഞങ്ങള് അണക്കെട്ടു കണ്ടില്ല .അതെവിടാരുന്നു??"ഞാന് വിനീതവിധേയയായി ചോദിച്ചു. കൂട്ടുകാരി ഷോക്കടിച്ച പോലെ നില്ക്കുകയാണ്.
ചേട്ടന് ഞങ്ങളെ രണ്ടു പേരെയും ഒന്നു സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി .എന്നിട്ട് റോഡിന്റെ സൈഡിലേക്കു കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോയി ഞങ്ങളു വന്ന വഴി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു.. രണ്ടു മലകളെ കണക്ട് ചെയ്തുകൊണ്ട് വളഞ്ഞ ഒരു വെല്യ പാലം പോലെയുള്ള റോഡ്. അതായിരുന്നു ഇടുക്കി അണക്കെട്ട്.!!.ആ റോഡിന്റെ അങ്ങേയറ്റത്ത് ഞങ്ങളാദ്യം വലംവച്ച ആ മല.അതാണു പോലും കുറവന് മല.ഇങ്ങേയറ്റത്ത് ആ തുരങ്കമുള്ള മല.അതു കുറത്തിമല.എന്തു പറയണമെന്നറിയാതെ നിന്നു പോയി. വര്ത്തമാനത്തിന്റെ ഇടയ്ക്ക് മല കഴിഞ്ഞതും പാലത്തിലേക്കു കയറിയതുമൊന്നും ഞങ്ങള് ശ്രദ്ധിച്ചില്ലായിരുന്നു.
ഇപ്പോ കണ്ടില്ലേ..ഇനി ഈ വഴിയെ പോയ്ക്കോ. അവിടുന്നു ബസ്സു കിട്ടും" ചേട്ടന് നല്ല സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു.
"അയ്യൊ അതു പറ്റില്ല. ഞങ്ങള്ടെ ഫോണും മറ്റുമൊക്കെ ചെറുതോണി ഡാമിന്റവിടെ കൊടുത്തിരിക്കുകയാ. ഞങ്ങള്ക്കു തിരിച്ചു പോണം"
"അതെങ്ങനെയാ..നിങ്ങളീ പാസ്സ് എനിക്കു തന്നില്ലേ..ഇനി അങ്ങോട്ടു തിരിച്ചു കേറാന് പറ്റില്ല"അയാള് പാസ്സു കാണിച്ചു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.
കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് ആരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ഞങ്ങളവിടെ ആണിയടിച്ചുറപ്പിച്ച പോലെ നില്ക്കുകയാണ്.
"ശരി ശരി..നിങ്ങള് തിരിച്ചു പൊയ്ക്കോ.പക്ഷെ ഇപ്പോള് പോകുമ്പോഴെങ്കിലും ഡാമൊക്കെ ശരിക്കു കണ്ടോണ്ടു പോണം കേട്ടോ.." അവസാനം ചേട്ടന് തന്നെ തോല്വി സമ്മതിച്ചു.
ഞങ്ങള് ഒരു വെല്യ താങ്ക്സും പറഞ്ഞ് ജീവന് തിരിച്ചു കിട്ടിയ സന്തോഷത്തോടെ ഗേറ്റിനകത്തേക്ക് ഓടി. നല്ലൊരു മനുഷ്യന്. ആ ഡാമിലെ വെള്ളത്തിന്റത്രേം പുണ്യം ചേട്ടനു കൊടുക്കണേന്ന് ഞാന് ദൈവത്തോടു റെക്കമന്റ് ചെയ്തു. തിരിച്ചുള്ള നടപ്പ് തികച്ചും നിശബ്ധമായിരുന്നു. ഡാമൊക്കെ ശരിക്കും കണ്ടു. കുറവന്മലയും കുറത്തിമലയും മറ്റെല്ലാ കഴ്ചകളും കണ്ടു. ക്യാമറയൊന്നുമില്ലാത്തതു കൊണ്ട് എല്ലാ കാഴ്ചകളും ഓര്മ്മയില് തന്നെ സ്റ്റോര് ചെയ്തുവച്ചു..
എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് ബസില് കയറിയപ്പോഴേക്കും ഞങ്ങള് ക്ഷീണിച്ച് അവശരായിരുന്നു. എന്നാലും ഒരുപാടു സന്തോഷം തോന്നി. അതിപ്രശസ്ത്മായ ഇടുക്കി ഡാം കണ്ടതു കൊണ്ടു മാത്രമായിരുന്നില്ല ആ സന്തോഷം.ആ യാത്രയിലുടനീളം ഒരുപാടു നല്ല മനുഷ്യരെ കാണാന് പറ്റീല്ലോ .ഈ നന്മ എന്നും എല്ലാവരിലും ഉണ്ടായാല് മതി നമ്മുടെ കൊച്ചു കേരളം സഞ്ചാരികളുടെ സ്വപ്നഭൂമിയാവാന്...എല്ലാ അര്ത്ഥത്തിലും...
(തീര്ന്നില്ലാ തീര്ന്നില്ലാ..ഇനീമുണ്ട്)
ബസൊക്കെ പുറപ്പെട്ട് കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് ഞാന് പള്ളിയുറക്കത്തില് നിന്നും എഴുന്നേറ്റത്.പുറത്തു നല്ല മഞ്ഞ്.അതു കണ്ടപ്പോള് ഡെല്ഹിയിലെ തണുപ്പുകാലം ഓര്മ്മ വന്നു. പിന്നെ കുറേസമയം ഞ്ഞങ്ങള് രണ്ടു പേരും ഗതകാലസ്മരണകള് അയവിറക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.. ഇത്തിരൂടെ കഴിഞ്ഞപ്പോള് മഞ്ഞൊക്കെ പോയി നന്നായി വെളിച്ചം വരാന് തുടങ്ങി. പോകുന്ന വഴിക്കൊക്കെ ഇഷ്ടം പോലെ കള്ളുഷാപ്പുകള്..ഓരോ ഷാപ്പിനും മുന്പിലുള്ള ബോര്ഡില് 'കള്ള്,കപ്പ,കരിമീന്,കൊഞ്ച്...'എന്നൊക്കെ നല്ല ഭംഗിയായി എഴുതിവച്ചിട്ടുണ്ട്.പതുക്കെ പതുക്കെ ബോര്ഡിലെ വാക്കുകളൊക്കെ മാറി "കള്ള്,കപ്പ,പന്നി,പോത്ത്..'എന്നൊക്കെയാകാന് തുടങ്ങി. അതെ..ഞങ്ങള് പാലായിലെത്താന് പോവുകയാണ്..
"അപ്പോ ഇതാണ് കെ.എം മാണീടെ സ്വന്തം പാലാ" ഞാന് ബസ്സില് നിന്നിറങ്ങി ചുറ്റുമൊന്നു നോക്കികൊണ്ടു പറഞ്ഞു..
" അതെ..അതെ.. ഇപ്പം വയറു നിറച്ചും കണ്ടോ. തരം കിട്ടിയാല് മാണിയങ്കിള് ഇതിനെ ചിലപ്പോള് ഒരു രാജ്യമായി തന്നെ പ്രഖ്യാപിച്ചേക്കും.പിന്നെ ഇങ്ങോട്ടു വരാന് പാസ്പോര്ട്ടും വിസയുമൊക്കെ വേണ്ടി വരില്ലേ" കൂട്ടുകാരി കൂട്ടിച്ചേര്ത്തു.
ഞങ്ങളുടെ പാദസ്പര്ശം കൊണ്ടു ധന്യമാകാന് ഭാഗ്യം സിദ്ധിച്ച അടുത്ത സ്ഥലം തൊടുപുഴയായിരുന്നു.അവിടിറങ്ങി ഒരു ഹോട്ടലില് നിന്ന് നൂല്പ്പുട്ടും കടലക്കറീം കഴിച്ചു. ഇനി അടുത്തത് വഴി ചോദിക്കല് യജ്നമാണ്. ഒരു ഓട്ടോചേട്ടന് ഞങ്ങളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുണ്ട്.അങ്ങോട്ടു തന്നെ ചെന്നു..
"ചേട്ടാ അണക്കെട്ട്` ഇവിടുന്നെത്ര ദൂരമുണ്ട്?"
"ഇവിടുന്നങ്ങോട്ട് കുറ അണക്കെട്ടുകളുണ്ടല്ലോ..കുറച്ചങ്ങോട്ടു പോയാല് കുളമാവ് അണക്കെട്ട്..പിന്നെ ചെറുതോണി..ഇടുക്കി..പിന്നേം അങ്ങോട്ടു പോയാല് മുല്ലപ്പെരിയാര്..."
"അയ്യോ അത്രേമങ്ങാട്ടു പോകണ്ട.ഞങ്ങള്ക്ക് ഇടുക്കി വരെ പോയാല് മതി"
"ഓട്ടോയ്ക്കോ!!" ചേട്ടന് നന്നായിട്ടൊന്നു ഞെട്ടി.
"അല്ലല്ല.. ബസ്സിന്..ഏതു ബസ്സിനാ കയറേണ്ടത് എവിടെയാ ഇറങ്ങേണ്ടത് എന്നൊക്കെ അറിയാമോ?"
"ദാ ആ സ്റ്റാന്ഡില് പോയാല് അങ്ങോട്ടേയ്ക്ക് ഇഷ്ടം പോലെ ബസ്സു കിട്ടും" ചേട്ടന് ആശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു.
ബസ്സ്റ്റാന്ഡില് ഒരു കൂട്ടം കിളി-കണ്ടക്ടര്-ഡ്രൈവര് ചേട്ടന്മാര് അന്താരാഷ്ട്രകാര്യങ്ങളെ പറ്റി ചര്ച്ചചെയ്തുകൊണ്ടു നില്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ഞങ്ങള് നേരെ അങ്ങോട്ടു ചെന്ന് വളരെ സിംപിളായി തന്നെ കാര്യമവതരിപ്പിച്ചു...
"അണക്കെട്ടു കാണാനുള്ള പാസ്സ് കൊടുക്കുന്ന സ്ഥലത്തേക്കുള്ള ബസ് ഏതാ?"
ഇവിടെ പെണ്കുട്ടികള്ക്കായി ഒരു ഉപദേശം: പുരുഷപ്രജകള് ചെവിപൊത്തിപ്പിടിയ്ക്കാന് അഭ്യര്ത്ഥിക്കുന്നു)ഇങ്ങനെ ബസിന്റെയോ വഴീടെയോ ഒക്കെ കാര്യത്തില് നിങ്ങള്ക്ക് സംശയമുണ്ടെന്നിരിക്കട്ടെ. സംശയം തീര്ക്കാനായി ചുറ്റും നോക്കിയപ്പോള് അവിടെ മാടപ്രാവിന്റെ ആങ്ങളയെ പോലെ നിഷ്കളങ്കനും മര്യാദരാമനുമായ ഒരു ചേട്ടന് ഒറ്റയ്ക്കു നില്ക്കുന്നു. അപ്പുറത്തു മാറി നിങ്ങളെ കമന്റടിക്കാന് റെഡിയായി നില്ക്കുന്ന ഒരു കൂട്ടം ഞരമ്പുരോഗികളും(?).നിങ്ങള് ആരോടു വഴി ചോദിക്കും??അനുഭവത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തില് പറയുകയാണ് ആ കമന്റടികൂട്ടത്തോടു തന്നെ വഴി ചോദിക്കണം. ആദ്യത്തെ മാടപ്രാവു ചേട്ടന് ഒരുപക്ഷെ നിങ്ങള്ക്കു വഴി പറഞ്ഞു തന്നേക്കാം. പക്ഷെ രണ്ടാമത്തെ കൂട്ടരുണ്ടല്ലോ,ഇത്തിരൂടെ കടന്ന് നിങ്ങ്നള്ക്ക് പോകേണ്ട സഥലത്തു കൊണ്ടുചെന്നാക്കാനും തയ്യാറാകും.ഇതിനു പിന്നിലെ മനശാസ്ത്രമെന്താണെന്നറിയില്ല. നേരെ ചെന്ന് എന്തെങ്കിലും സഹായം ചോദിച്ചാല് ഇത്രേം ആത്മാര്ഥമായി ഹെല്പ് ചെയ്യുന്ന വേറൊരു കൂട്ടരില്ലെന്നാണ് എന്റെ അനുഭവം)
അപ്പോ ഉപദേശം കഴിഞ്ഞു. നമ്മക്ക് തൊടുപുഴ ബസ്സ്റ്റാന്ഡിലേയ്ക്ക് തിരിച്ചു വരാം. മേല്പ്പറഞ്ഞ തിയറി അനുസരിച്ച് ഞങ്ങള്ക്ക് സുരക്ഷിതമായ യാത്ര ഉറപ്പു വരുത്തുക എന്നുള്ള ഉത്തരവാദിത്വം ഡ്രൈവര്-കണ്ടക്ടര്-കിളി-കൂട്ടം ഏറ്റെടുത്തു.ചെറുതോണിയിലാണ് പാസ്സ് കിട്ടുന്നതെന്നും അവിടെ ബസ് ഇറങ്ങിയാല് പിന്നെയും കുറച്ചു ദൂരം കൂടി പോകാനുണ്ടെന്നൊക്കെയുള്ള വിവരങ്ങള് തരിക മാത്രമല്ല, അവര് മനസ്സു കൊണ്ട് ഓരോ ബസിന്റെയും സ്പീഡ് കാല്ക്കുലേറ്റ് ചെയ്ത് ഏറ്റവും പെട്ടെന്ന് ചെറുതോണിയില് എത്താന് സാധ്യതയുള്ള ഒരു ബസില് ഞങ്ങളെ കേറ്റിയിരുത്തി.കറക്ടായ സ്റ്റോപ്പില് ഞങ്ങളെ ഇറക്കിവിടാനുള്ള ചുമതല ആ ബസ്സിലെ കണ്ടക്ടര് സ്വമേധയാ ഏറ്റെടുക്കുകയും ചെയ്തു.'കുറെ ദൂരമുണ്ട്..ഭക്ഷണമൊക്കെ കഴിച്ചിട്ടു ബസ്സില് കേറിയാല് മതി കേട്ടോ' എന്നൊരു ഉപദേശവും ഇതിനിടയ്ക്ക് ഫ്രീയായി കിട്ടി. അവരുടെ നല്ല മനസ്സിന് നന്ദി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞങ്ങള് തൊടുപുഴയോട് വിടപറഞ്ഞു.
നല്ല ഭംഗിയുള്ള സ്ഥലത്തൂടെയാണ് യാത്ര.കുറെയങ്ങെത്തിയപ്പോള് കുളമാവ് ഡാം കണ്ടു. സത്യം പറഞ്ഞല് അതു കണ്ടിട്ട് എനിക്കൊരു വികാരോം തോന്നീല്ല. ഒരു സൈഡില് മാത്രം വെള്ളമുള്ള ഒരു പാലം- അത്ര മാത്രം. 'ഇതു കണ്ട് നിരാശപ്പെടാന് വരട്ടെ..ഇടുക്കിയാണല്ലോ ഞങ്ങള്ടെ ലക്ഷ്യം' എന്നും പറഞ്ഞ് ഞാന് സ്വയം ആശ്വസിച്ചു.
ചെറുതോണിയില് അണക്കെട്ടിലെക്കു പോകാനുള്ള റോഡിന്റെ അടുത്തു തന്നെ ബസ് നിര്ത്തിതന്നു. അവിടെയിറങ്ങി ചുറ്റും നോക്കീട്ടും ഡാമിന്റെ പൊടി പോലും കാണാനില്ല. റോഡിലൂടെ ഒന്നര കിലോമീറ്റര് പോയാല് ഡാമിലെത്തുമെന്ന് ഒരോട്ടോക്കാരന് അറിയിച്ചപ്പോള് ഞങ്ങള്ക്കു സമാധാനമായി.അപ്പോള് സ്ഥലമൊക്കെ കറക്ടാണ്. നാടു കാണാന് വന്നതല്ലേ; കണ്ടു തന്നെ പോകാമെന്നു കരുതി ആ ഒന്നര കിലോമീറ്റര് ദൂരം നടന്നു പോവാന് തന്നെ തീരുമാനിച്ചു. ഇടയ്ക്കെങ്ങാനും മടുത്തൂന്നു തോന്നിയാല് അപ്പോള് ഓട്ടോ പിടിച്ചാല് മതിയല്ലോ.നടന്നുടങ്ങി ഇത്തിരിയങ്ങു ചെന്നപ്പോഴാണ് അബദ്ധം മനസ്സിലായത്. ആ റോഡ് ഒരൊന്നൊന്നര കേറ്റമാണ്..പകുതി കയറിയപ്പോഴെക്കും ഞങ്ങള് തളര്ന്നു തുടങ്ങി. ഓട്ടോ പോയിട്ട് ഒരുന്തുവണ്ടി പോലും ആ വഴിയ്ക്കു വരുന്നില്ല. കുറച്ചും നടന്നും പിന്നെ കുറച്ച് ഇരുന്നുമൊക്കെ ഞങ്ങള് യാത്ര തുടര്ന്നു.കുറച്ചങ്ങോട്ടെത്തീപ്പോ ദൂരെ ഡാം കാണാന് തുടങ്ങി.എന്തോ ഒരു സ്പെല്ലിംഗ് മിസ്റ്റേക്ക്..കേട്ടതും വായിച്ചതും ഒക്കെ അനുസരിച്ചാണെങ്കില് ഇടുക്കി അണക്കെട്ടു വളഞ്ഞാണിരിക്കുന്നത്.ഈ ഡാമാണെങ്കിലോ സ്കെയില് വെച്ചു വരച്ച പോലെ നേര്രേഖയും!!
"എന്റെ ദൈവമേ ഇതു വേറേതോ ഡാമാണെന്നു തോന്നുന്നു" ഞാന് എന്റെ കണ്ടുപിടിത്തമൊക്കെ വിവരിച്ച് ഞെട്ടല് കൂട്ടുകാരിയിലേക്കും കൂടി പകര്ന്നു കൊടുത്തു.
"നമ്മളെന്തു മന്ദബുദ്ധികളാ..വഴി ചോദിച്ചവരോടൊക്കെ 'വെറും അണക്കെട്ട്' എന്നല്ലേ നമ്മള് പറഞ്ഞുള്ളൂ.ഇടുക്കു അണക്കെട്ട് എന്ന് പ്രത്യേകം പറയാണ്മായിരുന്നു "
"അതിനീ നാടു മുഴുവന് അണകെട്ടുകളാണെന്ന് നമ്മളെങ്ങനെ അറിയാനാ.." എന്റെ തളര്ച്ച ഇരട്ടിയായി.
ഡാം തുടങ്ങുന്ന അവിടെ തന്നെ ഒരു ടെന്റൊക്കെ കെട്ടി കുറച്ചു ചേട്ടന്മാര് ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുനു.ടിക്കറ്റ് കൗണ്ടറാണു പോലും.
"ഇതാണോ ഇടുക്കി അണക്കെട്ട്?" ഞാന് വെല്യ പ്രതീക്ഷയൊന്നുമില്ലാതെ ചോദിച്ചു.
"ഏയ് ഇതു ചെറുതോണി അണക്കെട്ട്" ചേട്ടന് വളരെ കൂളായി പറഞ്ഞു.
എനിക്കു ജീവിതം മതിയായ പോലെ തോന്നി. ഇത്രേം കഷ്ടപ്പെട്ട് ഇവിടെ എത്തീപ്പോ ഇങ്ങനൊരു ചതി തീരെ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. ഇനീപ്പം ഇടുക്കിയിലേക്കൊന്നും പോകാനുള്ള എനര്ജിയില്ല. എന്തിന് , തിരിച്ച് ബസ് കിട്ടുന്ന റോഡ് വരെയെത്തണമെങ്കില് പോലും വല്ല ഓട്ടോയും കിട്ടിയാലേ രക്ഷയുള്ളൂ.എന്നാല് പിന്നെ ഈ അണക്കെട്ടു കണ്ടിട്ട് തിരിച്ചു പോയേക്കാംന്നു വെച്ചാല്, ഒരു മാതിരി ആനയെ കാണാന് വന്നിട്ട് കുഴിയാനയെ കണ്ട പോലെയാകും ഞങ്ങള്ടെ അവസ്ഥ.
"അപ്പോ ഈ ഇടുക്കി ഡാമിലേക്കു പോകാന് എവിടാരുന്നു ഇറങ്ങേണ്ടിയിരുന്നതു" അങ്ങേയറ്റത്തെ നിരാശയോടെ കൂട്ടുകാരി ചോദിച്ചു.
"ഇവിടെ തന്നെ.അല്ലാതെവിടെ!!" ചേട്ടനും ആകെ ഒരു അന്ധാളിപ്പ്
"അയ്യോ അതെങ്ങനെ??" ഞങ്ങള് രണ്ടു പേരും ഒരുമിച്ചു ചോദിച്ചു.
"ഇതു ചെറുതോണി ഡാം..ആ ഡാം കഴിഞ്ഞ് ദാ ആ മല ചുറ്റി അപ്പുറത്തെത്തിയാല് ഇടുക്കി ഡാം"
സന്തോഷം കാരണമാണെന്നു തോന്നുന്നു എന്റെ തളര്ച്ചയും ക്ഷീണവുമൊക്കെ ഒറ്റ സെക്കന്റു കൊണ്ട് ആവിയായിപ്പോയി.ഫോണും ക്യാമറയുമൊക്കെ അവിടെ ഏല്പ്പിച്ച് (അതൊന്നും കൂടെക്കൊണ്ടു പോകാന് സമ്മതിക്കില്ല.അതുകൊണ്ട് ഈ പോസ്റ്റില് ഫോട്ടോയുമില്ല) ഞങ്ങള് ഡാമിലെത്തി. അവിടെ നല്ല ചെക്കിംഗ്.. എന്നു വച്ചാല് ശരിക്കും ആത്മാര്ഥമായി തന്നെ പരിശോധിക്കുന്നുണ്ട്. തീവ്രവാദികളൊന്നുമല്ലാന്ന് അവരെ ബോധ്യപ്പെടുത്തിയ ശേഷം ഞങ്ങള് ചെറുതോണി ഡാമിലെക്കു വലതുകാല് വച്ചു കേറി.
കൊള്ളാം നല്ല രസമുണ്ട്.നല്ല വീതിയുള്ള ഒരു പാലത്തിലൂടെ നടക്കുന്നതു പോലെ. ടൂറിസ്റ്റുകള്ടെ തള്ളിക്കയറ്റമൊന്നുമില്ല.വളരെ കുറച്ചാള്ക്കാരേ ഉള്ളൂ.ഓരു സൈഡില് നിറയെ വെള്ളം. മറ്റേ സൈഡില് വലിയൊരു താഴ്ച.ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് മലകള്..നല്ല സീനറി. ഹൊ ഇതിത്രയ്ക്കു ഭംഗിയാണെങ്കില് സാക്ഷാല് ഇടുക്കി ഡാം എങ്ങനെയായിരിക്കും!!ഞങ്ങള് ചെറുതോണി ഡാം ക്രോസ് ചെയ്തു മലയിലെത്തി. മലയുടെ ഏതാണ്ടു പകുതി ഉയരത്തിലാണ് ഡാം. ഡാമിന്റെ തുടര്ച്ച പോലെ മലയെ ചുറ്റി ഒരു റോഡുണ്ട്. അതിന്റെ ഒരു സൈഡില് കമ്പിവേലി കെട്ടീട്ടുണ്ട് . മറ്റേസൈഡില് ഒരു വെല്യ പാറ പോലെ മല ഇങ്ങനെ നീണ്ടു നിവര്ന്നു നില്ക്കുന്നു.ദൂരേന്നു കണ്ടപ്പോള് ഒരു കുഞ്ഞു മലയാണെന്നാണ് തോന്നിയിരുന്നതു. പക്ഷെ അതു ചുറ്റാന് തുടങ്ങീപ്പഴല്ലേ..നമ്മടെ പാഞ്ചാലീടെ സാരി പോലെ അങ്ങു നീളം.. നടന്നിട്ടും നടന്നിട്ടും മല ചുറ്റിക്കഴിയുന്നില്ല. നല്ല വിജനമായ വഴിയും.കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോള് ബോറടിയ്ക്കാന് തുടങ്ങി. കാഴ്ച കാണുന്നതൊക്കെ ഉപേക്ഷിച്ച് ഞങ്ങള് ഏറ്റവും വലിയ ടൈംപാസ്സായ 'കത്തിവെയ്ക്കല് പരിപാടി' തുടങ്ങി.ഏതാണ്ട് ഒന്നര വര്ഷത്തിനു ശേഷമാണ് ഞങ്ങള് തമ്മില് കാണുന്നതു. അത്രേം കാലത്തെ കാര്യങ്ങളു മുഴുവന് പറഞ്ഞുതീര്ക്കാനുണ്ടല്ലോ..അങ്ങനെ സംസാരിച്ചു സംസാരിച്ച് ഏതാണ്ട് ഒരു മണിക്കൂറോളം നടന്നു കഴിഞ്ഞപ്പഴതാ വേറൊരു മല മുന്പില്!! "ദൈവമേ ഇനി ഇതും കൂടി ചുറ്റേണ്ടിവരുമോ?" എന്നും പറഞ്ഞ് തലേല് കൈ വച്ചു പോയി..പക്ഷെ വേണ്ടിവന്നില്ല. ആ മലയിലൂടെ ഒരു തുരങ്കമുണ്ടായിരുന്നു. അതിലൂടെ മിനിറ്റുകള് കൊണ്ട് ആ മല കടന്നു കിട്ടി.പിന്നെം കുറച്ചു ദൂരം കൂടി നടന്നപ്പോള് ഒരു ഗേറ്റ് കണ്ടു. "ഹൊ അവസാനം എത്തിപ്പെട്ടു. അണക്കെട്ടിലേക്കു കയറാനുള്ള ഗേറ്റ്".ഞങ്ങള് വര്ത്തമാനമൊക്കെ നിര്ത്തി ഡാം കാണാന് വേണ്ടി മനസ്സിനെ തയ്യാറാക്കിനിര്ത്തി..
ഗേറ്റില് നില്ക്കുന്ന ചേട്ടന് ചോദിച്ചപ്പോള് പാസ്സെടുത്ത് കൊടുത്തു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞിട്ടും അങ്ങേര്ക്കത് തിരിച്ചു തരാന് ഒരുദ്ദേശ്യവുമില്ലാത്തതു പോലെ.
"അതേയ്.. ആ പാസ്സ് കിട്ടിയാല് ഞങ്ങള്ക്കങ്ങ് പോകാമായിരുന്നു" അവസാനം ഞാന് ചോദിച്ചു
"പാസ്സോ!! ഏന്തിന്..??"
"അപ്പോ ഇനിയങ്ങോട്ട് ആരും പാസ്സ് ചോദിക്കില്ലേ??"
"ഇനിയെങ്ങോട്ട്!! നിങ്ങള് ഡാമിന്റെ പുറത്തെത്തി "ചേട്ടന് അറിയിച്ചു.
"അയ്യോ അപ്പോ ഇടുക്കി അണക്കെട്ടെവിടെ!!!" ഞങ്ങള് വായും പൊളിച്ചു നിന്നു പോയി.
"അതു വഴിയല്ലേ നിങ്ങളിങ്ങു വന്നത്!!"
ഞങ്ങള്ക്കൊന്നും മനസ്സിലായില്ല. ഇത്രേം വലിയ അണക്കെട്ട്" ഞങ്ങള് കാണാതിരുന്നതെങ്ങനെ!!
"സത്യമായും ഞങ്ങള് അണക്കെട്ടു കണ്ടില്ല .അതെവിടാരുന്നു??"ഞാന് വിനീതവിധേയയായി ചോദിച്ചു. കൂട്ടുകാരി ഷോക്കടിച്ച പോലെ നില്ക്കുകയാണ്.
ചേട്ടന് ഞങ്ങളെ രണ്ടു പേരെയും ഒന്നു സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി .എന്നിട്ട് റോഡിന്റെ സൈഡിലേക്കു കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോയി ഞങ്ങളു വന്ന വഴി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു.. രണ്ടു മലകളെ കണക്ട് ചെയ്തുകൊണ്ട് വളഞ്ഞ ഒരു വെല്യ പാലം പോലെയുള്ള റോഡ്. അതായിരുന്നു ഇടുക്കി അണക്കെട്ട്.!!.ആ റോഡിന്റെ അങ്ങേയറ്റത്ത് ഞങ്ങളാദ്യം വലംവച്ച ആ മല.അതാണു പോലും കുറവന് മല.ഇങ്ങേയറ്റത്ത് ആ തുരങ്കമുള്ള മല.അതു കുറത്തിമല.എന്തു പറയണമെന്നറിയാതെ നിന്നു പോയി. വര്ത്തമാനത്തിന്റെ ഇടയ്ക്ക് മല കഴിഞ്ഞതും പാലത്തിലേക്കു കയറിയതുമൊന്നും ഞങ്ങള് ശ്രദ്ധിച്ചില്ലായിരുന്നു.
ഇപ്പോ കണ്ടില്ലേ..ഇനി ഈ വഴിയെ പോയ്ക്കോ. അവിടുന്നു ബസ്സു കിട്ടും" ചേട്ടന് നല്ല സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞു.
"അയ്യൊ അതു പറ്റില്ല. ഞങ്ങള്ടെ ഫോണും മറ്റുമൊക്കെ ചെറുതോണി ഡാമിന്റവിടെ കൊടുത്തിരിക്കുകയാ. ഞങ്ങള്ക്കു തിരിച്ചു പോണം"
"അതെങ്ങനെയാ..നിങ്ങളീ പാസ്സ് എനിക്കു തന്നില്ലേ..ഇനി അങ്ങോട്ടു തിരിച്ചു കേറാന് പറ്റില്ല"അയാള് പാസ്സു കാണിച്ചു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.
കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് ആരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ഞങ്ങളവിടെ ആണിയടിച്ചുറപ്പിച്ച പോലെ നില്ക്കുകയാണ്.
"ശരി ശരി..നിങ്ങള് തിരിച്ചു പൊയ്ക്കോ.പക്ഷെ ഇപ്പോള് പോകുമ്പോഴെങ്കിലും ഡാമൊക്കെ ശരിക്കു കണ്ടോണ്ടു പോണം കേട്ടോ.." അവസാനം ചേട്ടന് തന്നെ തോല്വി സമ്മതിച്ചു.
ഞങ്ങള് ഒരു വെല്യ താങ്ക്സും പറഞ്ഞ് ജീവന് തിരിച്ചു കിട്ടിയ സന്തോഷത്തോടെ ഗേറ്റിനകത്തേക്ക് ഓടി. നല്ലൊരു മനുഷ്യന്. ആ ഡാമിലെ വെള്ളത്തിന്റത്രേം പുണ്യം ചേട്ടനു കൊടുക്കണേന്ന് ഞാന് ദൈവത്തോടു റെക്കമന്റ് ചെയ്തു. തിരിച്ചുള്ള നടപ്പ് തികച്ചും നിശബ്ധമായിരുന്നു. ഡാമൊക്കെ ശരിക്കും കണ്ടു. കുറവന്മലയും കുറത്തിമലയും മറ്റെല്ലാ കഴ്ചകളും കണ്ടു. ക്യാമറയൊന്നുമില്ലാത്തതു കൊണ്ട് എല്ലാ കാഴ്ചകളും ഓര്മ്മയില് തന്നെ സ്റ്റോര് ചെയ്തുവച്ചു..
എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് ബസില് കയറിയപ്പോഴേക്കും ഞങ്ങള് ക്ഷീണിച്ച് അവശരായിരുന്നു. എന്നാലും ഒരുപാടു സന്തോഷം തോന്നി. അതിപ്രശസ്ത്മായ ഇടുക്കി ഡാം കണ്ടതു കൊണ്ടു മാത്രമായിരുന്നില്ല ആ സന്തോഷം.ആ യാത്രയിലുടനീളം ഒരുപാടു നല്ല മനുഷ്യരെ കാണാന് പറ്റീല്ലോ .ഈ നന്മ എന്നും എല്ലാവരിലും ഉണ്ടായാല് മതി നമ്മുടെ കൊച്ചു കേരളം സഞ്ചാരികളുടെ സ്വപ്നഭൂമിയാവാന്...എല്ലാ അര്ത്ഥത്തിലും...
(തീര്ന്നില്ലാ തീര്ന്നില്ലാ..ഇനീമുണ്ട്)
